Retrospektywa archiwalnych zdjęć upamiętniająca Powstanie węgierskie 1956 i ówczesny kryzys uchodźczy.

Retrospektywa archiwalnych zdjęć upamiętniająca Powstanie węgierskie 1956 i ówczesny kryzys uchodźczy.

Gdy osobom ubiegającym się o status uchodźcy zostanie on przyznany, mogą rozpocząć życie od nowa.

Integracja nie jest łatwym zadaniem. Uchodźcy znajdują się w środowisku, w którym nie rozumieją ani języka, ani kultury. Jednocześnie są zobowiązani do opuszczenia ośrodków recepcyjnych i stania się samodzielnymi.

Dla uchodźców jest to trudny okres. Potrzebują pracy, ale często brakuje im umiejętności, które są wymagane na rynku pracy danego kraju. Potrzebują mieszkania, ale nie zarabiają wystarczająco dużo pieniędzy, aby opłacić czynsz.

W krajach unijnych Europy Środkowej integracja uchodźców jest stosunkowo nowym zjawiskiem. Nawet urzędnicy państwowi nie są czasem zaznajomieni ze znaczeniem terminu status uchodźcy i tym, co taki status za sobą pociąga. Tak więc kontakty z takimi instytucjami jak urzędy pracy, szkoły lub służba zdrowia mogą być trudnym i upokarzającym doświadczeniem.

Integracja jest procesem dwustronnym, który wymaga także przyjaznego i pomocnego społeczeństwa przyjmującego.

Uchodźcy, zwłaszcza, jeśli wyglądają „obco”, często stają w obliczu negatywnych postaw społecznych. Nie dość, że musieli uciekać przed prześladowaniami, są teraz konfrontowani z nowym rodzajem dyskryminacji opartej na uprzedzeniach rasowych lub ksenofobicznych, a czasem nawet z atakiem fizycznym.

Integracja jest procesem uczenia się. Uchodźcy muszą nauczyć się życia w obcym kraju, a mieszkańy kraju przyjmującego muszą nauczyć się życia z cudzoziemcami. Obie strony muszą odkryć zalety nowoczesnego, otwartego społeczeństwa wielokulturowego. Kampanie informacyjne i bezpośrednie kontakty mogą pomóc w zwalczaniu wzajemnych obaw.