Sytuacja ogólna

Kontekst

W lecie 2010 roku Pakistan nawiedziły największe od stu lat powodzie. Według danych rządowych kosztowały one życie ponad 1600 osób, a ich skutki dotknęły ponad 20 milionów ludzi w prowincjach Khyber Pakhtunkhwa (KPK), Beludżystan, Sindh i Pendżab. Rząd pakistański oraz organizacje humanitarne poszerzyły skalę swoich działań, aby objąć nimi ogromne rzesze potrzebujących pomocy.

Mając na względzie wyżej opisaną sytuację należy pamiętać o tym, że na terytorium  Pakistan znajduje się blisko 1,7 miliona uchodźców – jedna z największych tego typu grup na świecie. Większość z nich przybyła z Afganistanu i zamieszkuje ośrodki dla uchodźców oraz obszary miejskie. Od marca 2002 roku prawie 3,6 miliona Afgańczyków wróciło z Pakistanu do ojczyzny z pomocą UNHCR. Do połowy roku 2010 UNHCR ułatwił powrót 95 tysiącom Afgańczyków.

Aby rozwiązać kwestię przedłużającego się pobytu Afgańczyków na terenie Pakistanu rząd tego kraju przyjął nową i kompleksową Strategię zarządzania powrotami uchodźców afgańskich, która dotyczy między innymi statusu imigranta i innych możliwych opcji.

Oprócz blisko 1,7 miliona uchodźców w kraju jest jeszcze ponad milion osób wysiedlonych z powodu kryzysu, który miał miejsce w roku 2009 w prowincji KPK oraz na Terytoriach Plemiennych Administrowanych Federalnie (Federally Administered Tribal Areas, FATA). UNHCR będzie nadal zapewniał ochronę i zaspokajał podstawowe potrzeby tej grupy osób. Pomoże również wdrożyć strategię powrotu dla tych, którzy zdecydują się na powrót do miejsca pochodzenia.

Sytuacja społeczna i polityczna oraz warunki dotyczące bezpieczeństwa w Pakistanie pozostają niestabilne, a w wielu lokalizacjach, w których działa UNHCR, jest niebezpiecznie, co ogranicza skuteczność przyjętej przez UNHCR strategii „ochrony przez obecność”. W tych warunkach wysokiego ryzyka UNHCR stara się zachować równowagę między zapewnieniem pomocy potrzebującym a zagwarantowaniem bezpieczeństwa swojemu personelowi, ściśle współpracując z lokalnymi partnerami i sieciami społecznościowymi.

Potrzeby

W roku 2011 UNHCR będzie współpracować z rządem pakistańskim w celu udzielania pomocy zarejestrowanym afgańskim uchodźcom oraz tym posiadającym karty identyfikacyjne (Proof of Registration – PoR); osobom ubiegającym się o status uchodźcy i tym posiadającym już status uchodźcy głównie z Afganistanu, Iraku, Iranu i Somalii; bezpaństwowcom; osobom wewnętrznie przesiedlonym w wyniku konfliktów oraz tym wysiedlonym z powodu katastrof naturalnych.

W roku 2011 Biuro UNHCR planuje ułatwić dobrowolne powroty 150 tysięcy afgańskich uchodźców posiadających ważną kartę PoR. Również w roku 2011 w ramach rozpoczętego rok wcześniej procesu ponownego wydawania kart PoR zakończy się wydawanie około miliona aktów urodzenia dzieciom afgańskim.

Zarówno Afgańczycy, jak i społeczności lokalne w Pakistanie będą nadal korzystać z projektów Refugee-Affected and Hosting Areas (RAHA) i Population Profiling, Verification and Response (PPVR). Dzięki projektowi PPVR szczegółowe informacje o Afgańczykach i społecznościach posłużą do przeprowadzenia analizy i wdrożenia trwałych rozwiązań, dostosowanych do potrzeb tych grup.

Biuro UNHCR obejmie także swoją ochroną uchodźców zamieszkujących obszary miejskie poprzez zaangażowanie społeczności i działania rozwojowe w ramach projektu RAHA. Rejestracja i profilowanie członków społeczności będą powiązane z promowanymi w tym projekcie spójnością społeczną i przyjaznym otoczeniem. UNHCR będzie nadal wspierał działania rządu pakistańskiego mające na celu pomoc osobom wysiedlonym w latach 2008-2009. UNHCR szacuje, że liczba osób wewnętrznie przesiedlonych, powracających w latach 2010 i 2011 wyniesie 896 tysięcy. Strategia ochrony UNHCR będzie się opierać na uzyskanych informacjach, dostępie do obszarów dotkniętych kryzysami oraz możliwości reakcji. Przewiduje się wzmocnienie i rozszerzenie istniejącej sieci monitorowania bezpieczeństwa na nowe obszary - zarówno te, do których osoby wewnętrznie przesiedlone powrócą, jak i te, w których pozostaną.

W Pakistanie coraz częstszym problemem staje się bezpaństwowość, a kraj ten nie dysponuje prawodawstwem w tym zakresie. Bezpaństwowcy w Pakistanie to głównie osoby powiązane z Bangladeszem. Brak jest dokładnych danych na ten temat, ale różne źródła podają skalę tego zjawiska w tysiącach osób. Na podstawie wyników badania, które zakończy się w roku 2011, mającego na celu ustalenie przyczyn i skali bezpaństwowości w Pakistanie, UNHCR oraz rząd tego kraju opracują wspólną strategię postępowania w tej kwestii.

Wobec braku krajowego prawodawstwa uchodźczego UNHCR będzie nadal prowadzić procedury nadawania  statusu uchodźców zgodnie ze swoim mandatem. Będzie też poszukiwać trwałych rozwiązań dla osób posiadających status uchodźcy, w tym przesiedlenia uchodźców z obszarów miejskich. Ośrodki pomocy prawnej Advice and Legal Aid Centres (ALAC) będą świadczyć na rzecz tej ludności usługi prawne oraz monitorować stan osób zatrzymanych zagrożonych deportacją i wspierać takie osoby. UNHCR wraz z partnerami będzie monitorować społeczność uchodźców, aby zagwarantować, że osoby o szczególnych potrzebach, w tym ofiary przemocy seksualnej i dyskryminacji ze względu na płeć, mają zapewnioną podstawową ochronę.

2011 UNHCR planning figures for Pakistan
TYPE OF POPULATION	ORIGIN	JAN 2011		DEC 2011
		TOTAL IN COUNTRY	OF WHOM ASSISTED BY UNHCR	TOTAL IN COUNTRY	OF WHOM ASSISTED BY UNHCR
Total		3,677,310	3,677,310	2,777,860	2,777,860
Refugees	Afghanistan	702,000	702,000	604,200	604,200
	Somalia	600	600	800	800
	Iraq	110	110	140	140
	Various	210	210	230	230
People in a refugee-like situation	Afghanistan	1,075,400	1,075,400	1,074,000	1,074,000
Asylum-seekers	Afghanistan	2,600	2,600	2,200	2,200
	Somalia	220	220	170	170
	Islamic Rep. of Iran	70	70	80	80
	Various	100	100	40	40
IDPs	Pakistan	1,096,000	1,096,000	896,000	896,000
Returnees (IDPs)	Pakistan	800,000	800,000	200,000	200,000

Główne cele

Rzetelne procedury udzielania ochrony

Utrzymanie lub poprawa standardów rejestracji i profilowania uchodźców afgańskich.

• Każdy afgański uchodźca posiadający kartę PoR otrzyma nową kartę.
• Drogą do stworzenia trwałych strategii reagowania jest profilowanie osób zainteresowanych.

Ochrona przed przemocą i wyzyskiem

Zminimalizowanie wpływu uchodźców na społeczności przyjmujące.

• Ponad 50 procent społeczności przyjmujących uchodźców uzyskuje pomoc związaną ze stałą obecnością tych osób wśród nich.
• W obszarach dotkniętych powodzią wdraża się projekty, których beneficjentami są zarówno uchodźcy, jak i społeczności lokalne.

Podstawowe potrzeby i usługi

Poprawa lub utrzymanie stanu zdrowia uchodźców afgańskich.

• Osiemdziesiąt procent kobiet otrzymuje pełną ochronę w okresie ciąży (co najmniej cztery konsultacje lekarskie w trakcie jej trwania).
• Umieralność wśród uchodźców wynosi poniżej10 zgonów na 1000 osób miesięcznie.

Zapewnienie osobom wewnętrznie przesiedlonym i tym dotkniętym skutkami katastrof naturalnych podstawowych artykułów pierwszej potrzeby i środków higienicznych w wystarczających ilościach.

• Zaspokaja się ponad 65 procent potrzeb uchodźców w zakresie odzieży i artykułów domowego użytku.

Ulepszenie procesu zapewniania schronienia i przynależnej infrastruktury osobom wysiedlonym.

• Zapewnia się schronienia, a liczba osób na jedno schronienie wynosi nie więcej niż sześć.

Udział społeczności i samorząd

Zwiększenie poziomu samodzielności wśród uchodźców afgańskich.

• Około 60 procent populacji uchodźców ma pozwolenie na pracę.

Trwałe rozwiązania

Realizacja potencjału dobrowolnych powrotów wewnętrznie przesiedlonych Pakistańczyków.

• Wszystkie powroty są dobrowolne i odbywają się z zachowaniem bezpieczeństwa i godności ludzkiej.
• Wsparcie procesów rehabilitacji i reintegracji społeczności przesiedlonych i poszukiwanie trwałych rozwiązań dla Afgańczyków opiera się na rządowej Strategii zarządzania powrotami uchodźców afgańskich na lata 2010-2012.

Strategia i działania w roku 2011

W ramach swojej strategii ochrony w Pakistanie UNHCR będzie nadal lobbować za podpisaniem przez rząd tego kraju konwencji genewskiej z 1951 roku oraz opracowaniem ustawodawstwa krajowego, które wzmocniłoby ochronę uchodźców i osób ubiegających się o azyl.

Ograniczenia

Głównym problemem w Pakistanie pozostaje bezpieczeństwo, szczególnie personelu, oraz dostęp do niektórych obszarów. Tak jak w ubiegłych latach, UNHCR będzie musiał zachować równowagę między zagwarantowaniem bezpieczeństwa swojemu personelowi a zapewnieniem pomocy humanitarnej osobom potrzebującym.

Brak odpowiedniej infrastruktury i możliwości w Afganistanie prawdopodobnie nadal będą utrudniać powrót uchodźców z Pakistanu.

I wreszcie w roku 2010 wywołane monsunem powodzie były przyczyną przeszkód logistycznych z powodu zniszczenia dróg i mostów, co uniemożliwiło lub utrudniło dostęp do wielu obszarów. Ten problem będzie nadal występował w roku 2011.

Reakcja na powódź w Pakistanie w latach 2010-2011

W sierpniu 2010 roku stworzono dodatkowy budżet 120,7 mln USD w reakcji na powodzie, które zniszczyły Pakistan. Biuro brało czynny udział we wspólnym apelu Organizacji Narodów Zjednoczonych o stworzenie Planu kryzysowego w reakcji na powodzie w Pakistanie.

UNHCR podwyższy wymogi budżetowe, aby objąć działania w kontekście reakcji na powódź w latach 2010 i 2011. Te dane mogą jednak ulec zmianie zgodnie z bieżącymi ocenami. Działania UNHCR będą obejmowały zapewnienie najbardziej poszkodowanym rodzinom tymczasowego schronienia po powrocie; odtworzenie więzów społecznych, szczególnie w wioskach afgańskich i społecznościach sąsiadujących; naprawę podstawowych placówek opieki zdrowotnej i szkół w społecznościach uchodźców afgańskich oraz wsparcie władz rządowych w planowaniu tymczasowych lokalizacji i zarządzaniu nimi.

UNHCR sformułował także strategię ochrony i ramy powrotu w kontekście reakcji na powódź, które skoncentrują się na monitorowaniu ochrony oraz występowaniu i na rzecz stosowania jej zasad. Na obszarach popowodziowych UNHCR utworzy także Ośrodki Pomocy Społecznej (Social Welfare Centres), do których będzie można kierować pytania związane z ochroną międzynarodową oraz uzyskać poradę prawną w uzyskaniu dokumentacji oraz pomoc w sporach dotyczących gruntu i mienia. Biuro będzie także wspierać władze krajowe w zadaniach rejestracji i weryfikacji populacji dotkniętych przez powódź. Jako lider klastra CCCM UNHCR wesprze również władze krajowe w kwestii zarządzania obozami dla uchodźców oraz planowania tymczasowych lokalizacji.

Organizacja i wdrożenie

Koordynacja

W roku 2011 ONZ i inne międzynarodowe agendy i organizacje pozarządowe będą odgrywały kluczową rolę w działalności UNHCR w Pakistanie. UNHCR będzie kontynuować współpracę z organizacjami humanitarnymi w ramach podejścia klastrowego, aby dopilnować, że osoby wewnętrznie przesiedlone z KPK i FATA w latach 2008–2009 oraz osoby powracające, a także populacje dotknięte klęską powodzi, w tym uchodźcy afgańscy, otrzymają niezbędną pomoc. Biuro UNHCR będzie dbało o ochronę i zapewnienie schronienia oraz  artykułów innych niż żywność osobom wewnętrznie przesiedlonym oraz koordynację i zarządzanie obozami dla uchodźców (CCCM).

Zgodnie z ustaleniami w sprawie katastrof naturalnych UNHCR będzie nadal przewodzić grupom zadaniowym dotyczącym ochrony i CCCM. Zgodnie z ustaleniami Stałego Komitetu Międzyagencyjnego w sprawie katastrof naturalnych liderem krajowym grupy zadaniowej  dotyczącej schronienia w sytuacjach nadzwyczajnych/artykułów innych niż żywność w Pakistanie została Międzynarodowa Organizacja ds. Migracji (IOM). Jednak zważywszy na silnie zaznaczoną obecność UNHCR w prowincji KPK i w Beludżystanie, liderem w tych dwu regionach zostanie UNHCR, który będzie także wspierać rząd i pozostałych partnerów w prowincjach Pendżab i Sindh.

Głównym partnerem UNHCR po stronie rządowej pozostaje Ministerstwo Stanów i Regionów Przygranicznych (SAFRON). UNHCR zintensyfikuje także wysiłki mające na celu skuteczniejsze wykorzystanie lokalnych organizacji pozarządowych, które, ze względu na ograniczenia dotyczące bezpieczeństwa, mają lepszy dostęp do osób wymagających pomocy.

Informacje finansowe

Mimo podniesienia poziomu wymogów budżetowych w Filarze 1 oraz stworzeniu działań w Filarach 2 oraz 3 budżet całkowity zmalał ze 190 mln USD w roku 2010 do 112 mln USD w roku 2011. Ten spadek jest przede wszystkim wynikiem ograniczenia działań w ramach Filaru 4 (osoby wewnętrznie przesiedlone z powodu konfliktów), ponieważ ludzie wracają do domów i przewiduje się, że większość z nich uczyni to do roku 2011. W tym samym roku UNHCR położy szczególny nacisk na działania dotyczące uchodźców afgańskich.

Budżety na rok 2010 oraz budżet na rok 2011 zawarty w niniejszym Apelu nie obejmują nowego budżetu uzupełniającego stworzonego na potrzeby osób poszkodowanych w pakistańskich powodziach. Informacje na temat wymogów dodatkowych UNHCR w związku z tą sytuacją nadzwyczajną można znaleźć w ramce, a dalsze informacje zostaną przekazane, gdy tylko będą dostępne.

Source: UNHCR Global Appeal 2011 Update