Warunki działania

Kontekst

W Demokratycznej Republice Konga przebywa około 180 tysięcy uchodźców, którzy mieszkają zarówno na obszarach miejskich i wiejskich. Najwyższa liczba uchodźców zamieszkuje w regionach Kiwu Północne i Południowe, Bas Kongo, Katanga, Bandundu i Kasai. Uchodźcy pochodzą z sąsiednich krajów: Angoli, Burundi, Republiki Konga, Rwandy i Sudanu. Obecność Armii Bożego Oporu (LRA) w Republice Środkowej Afryki również zmusiła ludność cywilną do szukania schronienia w Demokratycznej Republice Konga. Zbliżające się referendum, które odbędzie się w południowym Sudanie w 2011 r., może spowodować napływ kolejnych osób z tego regionu ubiegających się o status uchodźcy.

Mimo że nie zarejestrowano żadnych przypadków bezpaństwowości, ryzyko stania się bezpaństwowcem pozostaje na wysokim poziomie, co dotyczy kongijskich uchodźców w Rwandzie i Burundi. Podobne ryzyko występuje w odniesieniu do uchodźców z Angoli w Demokratycznej Republice Konga, którzy przebywają w tym kraju już od dłuższego czasu.

Na scenie politycznej zaszły pozytywne zmiany, a relacje z krajami sąsiednimi znacznie się polepszyły. Jednak wschodnie prowincje nadal cierpią z powodu nawracających fal przemocy wynikającej z obecności różnych zbrojnych grup. Oprócz skutków operacji wojskowych prowadzonych przez rząd, doszło do wzrostu liczby przypadków łamania praw człowieka ludności cywilnej przez grupy zbrojne, co zaostrza kryzys humanitarny. Ataki LRA na ludność cywilną w prowincji Orientale wywołały duże ruchy ludności a wysiedlenia zaobserwowano także w prowincjach Maniema i Katanga.

W wyniku konfliktu w sumie około dwa miliony osób zostało przesiedlonych wewnętrznie w Demokratycznej Republice Konga. Spośród nich, około 400 tysięcy otrzymuje pomoc UNHCR. Sytuacja charakteryzuje się przewlekłą i wszechobecną przemocą seksualną i na tle płciowym wobec kobiet i dziewcząt, co pozostaje jednym z największych wyzwań.

Wraz ze stopniowym, planowanym opuszczaniem kraju przez Misję Stabilizacyjną ONZ w Demokratycznej Republice Konga (MONUSCO), rząd stoi przed niezwykle istotnymi zadaniami, tj. utrwalenie pokoju i zapewnienie bezpieczeństwa. W dłuższej perspektywie, rozwój kultury demokracji i zastosowanie mechanizmów rozwiązywania konfliktów będzie kluczem do rozwiązania problemów kraju.

Potrzeby

Wysiłki humanitarne rządu mające na celu stabilizację kraju, w szczególności w regionach wschodnich i równikowych, nadal wymagają wsparcia UNHCR.

Osoby wewnętrznie przesiedlone nadal będą potrzebować ochrony i schronienia, uwzględniających konieczność szybkiego reagowania przeciwko sprawcom naruszania praw człowieka oraz reagowania na przemoc seksualną i przemoc na tle płciowym. Istnieje również potrzeba wzmocnienia mechanizmów rozwiązywania konfliktów dotyczących własności ziemi na obszarach osób powracających.

Dobrowolne powroty i lokalna integracja pozostają priorytetowymi potrzebami uchodźców. W przypadku, gdyby te opcje nie były możliwe, program przesiedleń będzie rozpatrywany.

2011 UNHCR planning figures for the Democratic Republic of the Congo
TYPE OF POPULATION	ORIGIN	JAN 2011		DEC 2011
		TOTAL IN COUNTRY	OF WHOM ASSISTED BY UNHCR	TOTAL IN COUNTRY	OF WHOM ASSISTED BY UNHCR
Total		2,303,970	588,300	2,244,770	1,050,900
Refugees	Angola	60,900	24,700	39,900	21,800
	Rwanda	65,500	15,200	48,500	17,100
	Burundi	14,600	3,600	9,500	5,400
	Various	2,200	1,200	1,200	1,100
Asylum-seekers	Burundi	20	0	20	0
	Rwanda	110	0	110	0
	Various	40	0	40	0
Returnees (refugees)	Dem. Rep. of the Congo	107,900	10,900	145,500	145,500
IDPs	Dem. Rep. of the Congo	2,000,000	480,000	1,500,000	360,000
Returnees (IDPs)	Dem. Rep. of the Congo	52,700	52,700	500,000	500,000

Główne cele i zadania

Rzetelne procedury udzielania ochrony

Ulepszona dokumentacja statusu osób cywilnych.

• Dokumenty zostaną przygotowane dla około 1280 osób.
• Wszystkie noworodki będą rejestrowane i przygotowane będzie świadectwo urodzenia.

Ochrona przed przemocą i wykorzystywaniem

Zwiększone zapobieganie i jakość reagowania na przemoc seksualną i na tle płciowym.

• Przeprowadzonych zostanie około 39 sesji szkoleniowych dla 17 tysięcy osób z zakresu zapobiegania i reagowania na przemoc seksualną i na tle płciowym.

Zwiększony zostanie wpływ odpowiednich programów na społeczności lokalne.

• Kampanie uwrażliwiające społeczności obejmą 112 200 osób.

Podstawowe potrzeby i usługi

Poprawa jakości schronień i infrastruktury.

• Ponad 55 tysięcy osób otrzyma schronienie w razie potrzeby, a ponad 18 tysięcy będzie mogło korzystać ze stałego schronienia.
• Zapewnione zostanie ponad 20 tysięcy indywidualnych i rodzinnych schronień.

Zapewnienie podstawowych artykułów gospodarstwa domowego i higieny.

• Około 31 300 osób otrzyma artykuły gospodarstwa domowego.
• Ponad 18 300 kobiet i nastoletnich dziewcząt otrzyma materiały sanitarne.

Gwarantowany dostęp do edukacji.

• Około 86 procent dzieci w wieku szkolnym zapisze się do szkoły podstawowej.

Udział społeczności i samorządność

Ulepszone zarządzanie i koordynacja obozów.

• Zadania i obowiązki zarządzania obozami są określone i uzgodnione.

Trwałe rozwiązania

Promowane się dobrowolne powroty do Rwandy i Burundi.

• Około 27 600 osób otrzyma pakiety powrotne.

Wsparcie logistyczne i operacyjne

Logistyka i łańcuch dostaw zoptymalizowane są w celu zaspokojenia potrzeb operacyjnych.

• Przewiezione zostanie około 40 tysięcy ton towarów.
• Zapewniony zostanie transport repatriacyjny dla ponad 30 tysięcy osób; 50 tysięcy osób przejdzie przez ośrodki tranzytowe.

Ulepszona koordynacja programu i wsparcie.

• Audyty wszystkich umów podwykonawczych są przeprowadzane na czas.

Strategia i działania na 2011

W 2011 r. UNHCR będzie starać się zwiększyć zdolność władz do przeprowadzania procedury nadawania statusu uchodźcy. Będzie też szukać trwałych rozwiązań poprzez lokalną integrację i uregulowania statusu wszystkich rzeczywistych uchodźców mieszkających w kraju.

Dobrowolne powroty dla pewnych grup uchodźców będą także ważnym elementem pracy UNHCR w Demokratycznej Republice Konga. Biuro wznowi działania w zakresie dobrowolnych powrotów uchodźców z Angoli oraz będzie pomagać rwandyjskim uchodźcom, którzy chcą wrócić do domu. Zapewni ono także ochronę i pomoc uchodźcom z Burundi i będzie szukać dla nich trwałych rozwiązań.

W odniesieniu do zapobiegania bezpaństwowości, UNHCR będzie promować wraz z rządem ratyfikację obu konwencji dotyczących bezpaństwowości (z 1954 r. i 1961 r.). Biuro będzie również oceniało ryzyko bezpaństwowości, z jakim borykają się uchodźcy w Demokratycznej Republice Konga.

UNHCR będzie miało na celu ułatwienie powrotu kongijskich uchodźców i osób wewnętrznie przesiedlonych do miejsca ich pochodzenia. W szczególności będzie ono pomagać kongijskim uchodźcom w Rwandzie i Tanzanii, aby mogli powrócić do Demokratycznej Republiki Konga w 2011 roku. Biuro będzie monitorować powroty w celu zachowania dokładnej rejestracji danych i zapewnienia reintegracji osób powracających, w szczególności poprzez mediację w sporach związanych z gruntami.

Zapewnienie cywilnego charakteru obozów dla osób wewnętrznie przesiedlonych oraz zapobieganie i reagowanie na przemoc na tle seksualnym i ze względu na płeć pozostają priorytetami Biura. Szkolenia będą centralnym punktem strategii UNHCR w tym zakresie. Biuro będzie kontynuować profilowanie osób wewnętrznie przesiedlonych i zapewni tymczasowe schronienia dla osób w trudnej sytuacji i rodzin przyjmujących, zwłaszcza w Haut Uélé.

Ograniczenia

Ponieważ konflikt nadal trwa w prowincji Orientale i Północnym Kiwu, osoby stanowiące przedmiot zainteresowania UNHCR są narażone na nadużycia, w tym przemoc seksualną, ze strony grup zbrojnych. Niektóre obszary, w których interwencje są konieczne, pozostają niedostępne, a w niektórych obszarach powrotu obecność agencji ONZ i podmiotów zapewniających ich rozwój jest niewielka. Obecność władz pozostaje niepewna w odległych obszarach, gdzie mieszka większość osób powracających.

Brak podstawowej infrastruktury społecznej ma negatywny wpływ na proces dobrowolnych powrotów. Tymczasem uchodźcy z Rwandy i Burundi są ofiarami częstego prześladowania ze względu na przekonanie, że siły rebeliantów zaangażowanych w konflikty zbrojne są wspierane przez te dwa kraje.

Organizacja i realizacja

Koordynacja

Współpraca z innymi agencjami ONZ stała się znacząca w DRK. W związku z tym podejście w postaci grup zadaniowych, wspólne programowanie i wspólna mobilizacja zasobów wzmacniają koordynację pod nadzorem Koordynatora Pomocy Humanitarnej.

UNHCR będzie kontynuować ścisłą współpracę ze Światowym Programem Żywnościowym (WFP), Organizacją Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO), Programem Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju (UNDP), Funduszem Narodów Zjednoczonych na Rzecz Dzieci (UNICEF), Światową Organizacją Zdrowia (WHO) i Misją Stabilizacyjną ONZ w Demokratycznej Republice Konga (MONUSCO). Biuro będzie także uczestniczyć w Krajowym Zespole ONZ, Misji Zintegrowanej i Planie Działań Humanitarnych.

Mimo ograniczonych środków finansowych, rząd popiera wysiłki UNHCR na rzecz osób zagrożonych poprzez Narodową Komisję ds. Uchodźców (CNR).

Informacje finansowe

Braki zidentyfikowane podczas całościowej oceny potrzeb były związane przede wszystkim z zaspokajaniem podstawowych potrzeb, zwłaszcza w zakresie schronienia oraz innych niezbędnych usług. Potrzeby te zostały włączone do budżetu na 2011 r., który wynosi 142,6 miliona USD. Ponadto UNHCR zamierza zwiększyć udział programów wspierania samodzielności dla uchodźców i osób wewnętrznie przesiedlonych i rozszerzyć działania w celu ułatwienia i wsparcia repatriacji i reintegracji.

Source: UNHCR Global Appeal 2011 Update