Niektórzy uchodźcy nie mogą powrócić do domu, lub nie chcą się na to zdecydować, gdyż po powrocie narażeni byliby ponownie na prześladowania. Wielu z nich znajduje się w niebezpiecznych warunkach lub ma określone potrzeby, które nie zostaną zaspokojone w kraju, w którym znaleźli schronienie.

W takich sytuacjach, UNHCR pomaga przesiedlić uchodźców do kraju trzeciego, gdyż jest to jedyne bezpieczne i możliwe rozwiązanie. W skali globalnej zwykle około jeden procent uchodźców jest kierowane do przesiedlenia. Kraj przesiedlenia zapewnia uchodźcy prawną i fizyczną ochronę, w tym dostęp do praw cywilnych, politycznych, ekonomicznych, społecznych i kulturowych podobnych do tych, które przysługują obywatelom tego kraju. Uchodźcy powinni mieć też możliwość ubiegania się po jakimś czasie o obywatelstwo tego kraju.

Przesiedlenie jest doświadczeniem, które zmienia całe życie. Przynosi zarówno wiele trudności, jak i korzyści. Uchodźcy są często przesiedlani do państw, gdzie społeczeństwo, język i kultura są dla nich całkowicie odmienne i nowe. Zapewnienie im skutecznej recepcji i integracji przynosi korzyści zarówno przesiedlonemu uchodźcy, jak i państwu przyjmującemu. Rządy oraz organizacje pozarządowe wykonują działania ułatwiającą ich integrację, takie jak programy wprowadzające do kultury, szkolenia językowe i zawodowe, jak również programy promujące dostęp do edukacji i zatrudnienia.

Obecnie, jedynie niewielka liczna państw bierze udział w programach przesiedleniowych UNHCR. Stany Zjednoczone to największy kraj przesiedleniowy na świecie. Australia, Kanada i kraje skandynawskie również przyjmują sporą liczbę osób przesiedlanych każdego roku. W ostatnich latach wzrosła liczba państw biorących udział w przesiedleniach w Europie i Ameryce Łacińskiej.

W siedmiu krajach podlegających Przedstawicielstwu Regionalnemu UNHCR na Europę Środkową zaleca się tworzenie niewielkich programów przesiedleniowych. Niektóre państwa regionu podjęły pierwsze kroki w kierunku realizacji tego celu.

Rumunia i Słowacja stworzyły ewakuacyjne centra tranzytowe, w miejscowości Timisoara (Rumunia) oraz Humenne (Słowacja), gdzie ewakuowani są uchodźcy narażeni na poważne niebezpieczeństwo w kraju, w którym wcześniej znaleźli schronienie. Podczas przeprowadzania procesu przesiedlenia ośrodki te dają im szansę na życie w bezpiecznych warunkach w miejscu, gdzie dostępne są dla nich różne świadczenia i pomoc. Ponadto ośrodki stanowią dla państw przesiedleniowych miejsce do przeprowadzania procedury przesiedleniowej, w tym rozmów, kursów językowych oraz programów wprowadzające do kultury.

Te dwa centra są współfinansowane przez UNHCR, które doradza również w zakresie ich zarządzania i w kwestii ochrony.

Przedstawicielstwo Regionalne UNHCR na Europę Środkową uczestniczy również w projekcie EUREMA, w którym uznani uchodźcy są przesiedlani z Malty do innych Państw Członkowskich UE.